Hoge Raad spreekt zich uit over contracten met Malta-gelicentieerde goksites vóór 2021

De Hoge Raad der Nederlanden heeft geoordeeld dat overeenkomsten tussen spelers en online gokoperators met een Malta-licentie die actief waren vóór de regulering van de markt in 2021 niet automatisch nietig zijn op grond van het Burgerlijk Wetboek of de Wet op de kansspelen, waardoor spelers historische verliezen niet kunnen terugvorderen op basis van die redenering, en dit arrest kwam tot stand na beantwoording van prejudiciële vragen die waren voorgelegd door de rechtbank Amsterdam en de rechtbank Noord-Holland in twee afzonderlijke procedures.

Achtergrond van de prejudiciële vragen

De rechtbank Amsterdam en de rechtbank Noord-Holland hadden de Hoge Raad geraadpleegd over de rechtsgeldigheid van gokcontracten die waren gesloten met buitenlandse aanbieders zonder Nederlandse vergunning in de periode tussen 2006 en 2021, terwijl de markt pas vanaf oktober 2021 volledig werd gereguleerd onder de Wet Kansspelen op afstand, en in beide zaken ging het om aanzienlijke bedragen die spelers hadden verloren tijdens het gebruik van platforms zoals PokerStars en PartyCasino.

De specifieke zaken en bedragen

In de ene procedure claimde een speler een bedrag van ongeveer 139465 dollar terug na verliezen op PokerStars over de jaren 2006 tot 2021, terwijl in de andere zaak een speler een bedrag van 135137 euro trachtte terug te vorderen na verliezen op PartyCasino in dezelfde periode, en de Hoge Raad oordeelde dat deze contracten niet van rechtswege nietig zijn omdat de Malta-licentie in die tijd voldeed aan Europese eisen zonder dat de Nederlandse wetgeving toen al een absoluut verbod oplegde.

Volgens de uitspraak van de Hoge Raad bieden het Burgerlijk Wetboek en de Wet op de kansspelen geen grondslag om dergelijke contracten automatisch te vernietigen, omdat de aanbieders beschikten over een vergunning uit een andere EU-lidstaat en de Nederlandse regelgeving pas later expliciet de markt opende voor gelicentieerde operators, terwijl spelers daardoor geen automatische aanspraak kunnen maken op restitutie van eerdere inzetten of verliezen.

Gevolgen voor spelers en operators

De beslissing heeft directe gevolgen voor lopende en toekomstige claims van spelers die verliezen lijden aan platforms die vóór de regulering actief waren, aangezien rechters nu kunnen verwijzen naar dit arrest om dergelijke vorderingen af te wijzen, en het arrest benadrukt dat de overgang naar een gereguleerde markt in 2021 niet met terugwerkende kracht leidt tot nietigheid van eerdere overeenkomsten, terwijl in juli 2026 nog steeds discussies plaatsvinden over de afwikkeling van historische claims uit de pre-reguleringsperiode.

Advocaten en juridische experts die de zaken volgden, merken op dat de Hoge Raad hiermee duidelijkheid schept over de interpretatie van de Games of Chance Act in combinatie met EU-recht, en de uitspraak voorkomt een golf van massale terugvorderingsacties die de sector zouden kunnen destabiliseren, omdat de Malta-licenties in de betreffende periode als legitiem werden beschouwd binnen de Europese interne markt.

Reacties vanuit de juridische praktijk

Rechtsbijstandverleners en gokadvocaten hebben het arrest bestudeerd en benadrukken dat spelers die nog steeds verliezen willen verhalen zich moeten richten op andere juridische grondslagen zoals zorgplichtschending of misleidende reclame, omdat de automatische nietigheid-route nu is afgesloten, en de twee betrokken rechtbanken zullen de zaken nu verder behandelen met inachtneming van dit oordeel van de Hoge Raad.

Conclusie

Het arrest van de Hoge Raad vormt een belangrijk jurisprudentieel punt voor de Nederlandse kansspelmarkt en biedt heldere richtlijnen over de geldigheid van contracten uit de periode vóór 2021, waarbij de focus nu ligt op de interpretatie van de Wet op de kansspelen in samenhang met Europese vergunningen, en zowel spelers als operators kunnen hun strategieën hierop afstemmen zonder dat historische verliezen automatisch via nietigheid kunnen worden teruggevorderd.